Een ontmoeting met Patricia Steur
Soms ontstaat een portret zonder dat daar vooraf een opdracht of plan voor is.
Ik ontmoette fotograaf Patricia Steur tijdens een opening van een bevriende kunstenaar in het American Hotel in Amsterdam. We raakten aan de praat en er was direct een klik. Misschien ook omdat fotografen onder elkaar iets herkennen: dezelfde nieuwsgierigheid naar mensen en verhalen.
Patricia heeft in haar carrière over de hele wereld gefotografeerd. Tijdens onze gesprekken raakte ik gefascineerd door haar verhalen, haar persoonlijkheid en de bijzondere amuletten die zij draagt. Uiteindelijk ontstond het idee om samen een portret te maken.
Waar zijn jouw Hungry Eyes?
Voor de shoot wilde ik geen traditioneel, zacht portret maken. Patricia heeft een uitgesproken karakter en daar mocht het licht wat mij betreft ook bij passen.
Tijdens het fotograferen miste ik op een gegeven moment nog iets. Het beeld klopte technisch, maar ik zocht naar die blik die haar als fotograaf typeert. Ik vroeg haar: ‘Waar zijn jouw Hungry Eyes?’
En daar was het.
Die blik maakte voor mij het portret. Niet alleen hoe Patricia eruitziet, maar iets van de nieuwsgierigheid en gedrevenheid waarmee zij al tientallen jaren naar de wereld kijkt.
Van portret naar oeuvreboek
Enige tijd later kreeg het portret een bestemming die ik vooraf nooit had kunnen bedenken. Patricia koos het beeld voor de achterzijde van haar oeuvreboek Hungry Eyes – Nearly 50 Years Through My Lens.
Dat maakte deze ontmoeting en fotoshoot voor mij extra bijzonder. Een fotograaf portretteren die zelf bijna vijftig jaar mensen en werelden heeft vastgelegd is één ding. Dat zij juist dit beeld kiest om onderdeel te worden van haar eigen oeuvre, geeft het portret voor mij een bijzondere betekenis.