Een kijkje achter het glas van Carina Riezebos 2

In april 2025 reisde ik naar Lindava in Tsjechië voor een bijzondere opdracht. In de glasfabriek van AJETO mocht ik het maakproces vastleggen van de glaskunstwerken van kunstenaar Carina Riezebos.

Niet zomaar een fabriek, maar een plek waar vakmanschap en creativiteit samenkomen rond gloeiend hete ovens en waar je van dichtbij ziet hoe vloeibaar glas langzaam verandert in een kunstwerk.

Kort daarvoor had ik ook de opening van Carina’s expositie bij Galerie Aan de Amstel in Bussum gefotografeerd. Nu kreeg ik de kans om terug te gaan naar het begin: de plek waar haar ontwerpen daadwerkelijk worden gemaakt.

Het bijzondere aan deze opdracht was dat ik toegang kreeg tot het volledige productieproces. Van het eerste hete glas uit de oven tot het blazen, vormen en uiteindelijk afkoelen van het werk.

Als fotograaf vind ik het geweldig om terecht te komen in werelden waar ik normaal gesproken niet zomaar binnenkom. Juist dan wil ik niet alleen registreren wat er gebeurt, maar het verhaal erachter laten zien: de mensen, hun handen, de hitte, de concentratie en het vakmanschap.

Pas wanneer je zo’n proces van dichtbij meemaakt, realiseer je je hoeveel kennis en handwerk er achter één object schuilgaat.

Dit is geen massaproductie. Ieder werk wordt met de hand gemaakt en draagt letterlijk de sporen van de mensen die eraan hebben gewerkt.

Deze opdracht had voor mij nog een extra uitdaging: naast de fotografie wilde ik het hele proces ook in bewegend beeld vastleggen.

Het was de eerste keer dat ik serieus ging filmen met mijn FUJIFILM GFX.

Dat was even iets anders dan een stilstaand beeld maken. Ineens moest ik niet alleen nadenken over het moment, de compositie en het licht, maar ook over beweging en hoe alle losse fragmenten uiteindelijk samen één verhaal zouden vertellen.

Juist bij dit project bleek film een prachtige aanvulling op fotografie. Sommige dingen moet je eigenlijk zien bewegen: het gloeiende glas, de snelheid waarmee de glasblazers werken en de samenwerking die nodig is om een ontwerp uiteindelijk tot leven te brengen.

Natuurlijk kon ik het niet laten om ook mijn Mamiya RB67 mee naar Tsjechië te nemen.

Voor de groepsfoto van de mensen achter het project koos ik bewust voor analoge fotografie. Dat langzamere proces paste voor mij perfect bij de omgeving: een traditionele camera in een fabriek waar nog altijd met zoveel handwerk, kennis en aandacht wordt gewerkt.

De rest van het project fotografeerde en filmde ik met mijn FUJIFILM GFX.

Twee totaal verschillende manieren van werken, maar juist binnen dit project voelde die combinatie heel logisch.

Wat mij uiteindelijk het meest is bijgebleven, is hoeveel mensen, kennis en vakmanschap er nodig zijn voordat een ontwerp daadwerkelijk als glazen kunstwerk voor je staat.

Aan het eind zie je een prachtig object. Maar achter dat object zit een verhaal.

En juist dát verhaal wilde ik met deze fotografie en film laten zien.

Werk je aan een project waarin vakmanschap, mensen, kunst of een bijzonder productieproces centraal staat? Ik fotografeer niet alleen het eindresultaat, maar juist ook het verhaal dat eraan voorafgaat.

Wil je bespreken hoe we jouw verhaal in beeld kunnen brengen? Neem dan gerust contact met mij op.